به افتخار آقاي هوچکين
به افتخار آقاي هوچکين
به افتخار آقاي هوچکين
آشنا یی با يکي از شايعترين انواع لنفوم
هوچکين نوعي خاص از لنفوم با رشد غيرطبيعي سلولها در دستگاه لنفاوي است. پيشرفتهاي جديد در زمينه تشخيص و درمان اين بيماري موجب شده است که شمار زيادي از بيماران بهبود يابند. شايعترين سن شيوع اين بيماري، 20 تا 50 سالگي است. اين بيماري در يک منطقه دستگاه لنفاوي و اغلب در گره لنفاوي ايجاد ميشود. اگر اين بيماري به موقع کشف و درمان نشود، ممکن است در تمام دستگاه لنفاوي پخش شود. هوچکين گاهي موجب درگيري ريه، اعضاي داخل شکم و استخوانها ميشود. با گسترش بيماري، گويچههاي سفيد طبيعي کاهش يافته و در مقابله با عفونتها اختلال ايجاد ميشود. بنابراين بيماران مبتلا به هوچکين ممکن است مستعد ابتلا به عفونتهاي گوناگون شوند.
بيماري دستگاه لنفاوي
هوچکين از کجا ميآيد؟
از کجا بفهميم؟
• تب طول کشيدهاي که علت آن مشخص نيست.
• عرق شبانه توجيهناپذير که گاه تعريق آنقدر زياد است که بيمار ناچار به تعويض ملحفه ميشود.
• خارش بدن
• دردهاي غيرطبيعي پشت يا شکم
• کاهش وزن غيرطبيعي
• تنگي نفس
اين علايم در بيماريهاي ديگري غير از هوچکين نيز شايع است ولي در صورت بروز اين علايم براي از دست ندادن امکان تشخيص زودهنگام اين بيماري، بايد به پزشک مراجعه کرد. پس از مراجعه به پزشک، وي تاريخچه کاملي از وضعيت پزشکي فرد تهيه ميکند. آن گاه معاينه پزشکي به عمل خواهد آمد. اگر حالت غيرطبيعي در گره لنفاوي مشاهده کند، آن گره لنفاوي برداشته ميشود و در زير ميکروسکوپ مطالعه ميشود. اين آزمايش مشخص خواهد کرد که ضايعه خوشخيم يا بدخيم است. اگر نتيجه نمونهبرداري مشخص کند بيماري هوچکين است، آزمايشهاي تکميلي شامل پرتونگاري قفسه سينه، آزمايش خون، لنفانژيوگرافي (تزريق ماده حاجب به داخل سيستم لنفاوي و سپس تهيه راديوگرافي از آن که نشان دهنده وضعيت سيستم لنفاوي و ميزان گسترش بيماري در آن است)، سيتياسکن، آزمايش مغز استخوان و نمونهبرداري از اعضاي داخل شکم براي نشان دادن گسترش بيماري به اين اعضا بنا به تشخيص پزشک صورت ميگيرد.
چه بايد کرد؟
هر دو روش درماني ياد شده ميتواند عوارض نامطلوبي را ايجاد کند. پرتودرماني ممکن است موجب واکنش پوستي، تهوع، استفراغ و احساس خستگي شود. تمامي اين عوارض را با استراحت مناسب و تغذيه خوب ميتوان تخفيف داد. بعد از قطع پرتودرماني، اين عوارض از بين خواهد رفت. شيميدرماني ممکن است موجب تهوع، استفراغ، اسهال، ريزش مو، کمخوني، خونريزي خود به خود، افزايش بروز عفونت و همچنين زخمهاي دهاني شود. اين عوارض در تمام بيماران ديده نميشود و همچنين به يک شدت هم تظاهر نميکند و بعد از درمان از بين خواهد رفت. در بيشتر موارد هوچکين به ويژه اگر در مراحل نخست شناسايي شود، قابل درمان است. بنابراين براي کشف احتمالي غدد لنفاوي بزرگ شده، گردن، زيربغل و کشاله ران خود را به طور منظم معاينه کنيد.
منبع:www.salamat.com
/ع
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}